ВИДЕО Старите возила загадуваат „со петта брзина“, власта мора итно да крене рачна

Објавено на „Мета“ на 12 декември 2018 година. Во оригиналната објава може да се видат повеќе содржини, како фотографии и инфо-графикон. Сите права за текстот ги има агенцијата.

Користените возила донесени од странство од либерализацијата на нивниот увоз во март 2010 година ја преплавија Македонија, драстично го зголемија вкупниот број возила, а поради тоа што главно се увезуваа дизел автомобили, од пет наспрема еден претходно во корист на бензинските мотори, сега ситуацијата кај автомобилите е донесена во сооднос еден спрема еден. Тоа носи бројни ризици за состојбата со амбиенталниот воздух, бидејќи дизелите се главните загадувачи со цврсти честички (ПМ), а згора на сѐ прашање е колку квалитетно се сервисираат и одржуваат автомобилите воопшто, велат експертите и екологистите. Тие посочуваат и дека е проблем што Македонија не следи чекор не само со европските земји, туку и со своите сосетки Бугарија и Албанија, кои воведуваат построги мерки за увозот на користени возила.
Новиот потег на Владата, преку измена и дополнување на Законот за возила да се воведе еколошка категоризација и соодветни налепници на автомобилите екологистите го критикуваат како недоволно обмислен, односно неефективен во практиката. Тие порачуваат дека e добро што се размислува за категоризација како една од мерките за намалување на загадувањето, но крајно неправилно е категоризацијата да се прави само врз основа на документите, односно параметрите кога било ново, а не врз основа на тоа колку возилото вистински загадува.
Дека дизелите се најголемиот проблем, посочува и Македонската академија на науките и уметностите (МАНУ) во две свои студии, изготвени минатата и оваа година. Во студијата „Транспорт во Скопје реалност и предизвици – Патека кон зелен транспорт“, која беше презентирана на конференцијата „Загадувањето на градовите во Република Македонија: кои се решенијата?“, која се одржа во МАНУ на почетокот на ноември, посебно внимание се обрнува на дизелите.
„Да се забрани увоз на возила постари од осум години во земјава и таа старосна граница постојано да се почитува, да се спроведуваат постојани контроли на издувните гасови на возилата и да се казнуваат оние кои ги извадиле катализаторите од возилата. Постојано да се зголемува и акцизата на дизел горивото за неговата цена да се изедначи со цената на акцизата на дизелот“, се дел од препораките за намалување на загадувањето на воздухот изнесени во погоренаведената студија, подготвена од Истражувачкиот центар за енергетика и одржлив развој (ИЦЕОР) на МАНУ.
Оттаму на централната власт ѝ препорачуваат да се стимулира купување нови возила преку нови методологии за пресметување на еколошките такси и при увоз и при регистрација, како и да се зголеми еколошката такса. Се препорачуваат и зголемување на продорот на електричните возила, кои воопшто не загадуваат, но и за хибридните возила.

  Целиот текст може да се прочита тука

 

Татјана Грковска

10 години, ама ова е гол минимум, како оваа г-а коментира концерти на Виенската Филхармонија.
Следејќи ги и другите нејзини дела, можам да кажам - дефинитивно е најдобриот коментатор на Балканот!

Кои министер и функционери станаа милионери?

   Чардаш ни играат и СЈО и МВР и Кривичен суд во обид да се вадат...
   Мене ме интересира интересира кои министер и функционери станаа милионери за порцијата гулаш што му ја послужија на Никола Груевски во Будимпешта?

Jó napot kívánok драги Марко,

   Надам се да сте ти и твоите добро тамо,
   Молим те, овде ми је мало густо, па провери тамо код тебе како је. Ја би да дојдем. Знам да је малку студено, али сам купио стварно дебелу јакну овде на Кинеској пијаци.
   Ако је „ваздух чист“, долазим хеликоптером.
   Твој друг Никола

Ензиперикс!

   Ензиперикс, ензиперикс!
Серем кеш, серем КЕШ!

Дац

   Се сеќава ли некој на Дац?  Беше веде (В.Д) на МНТ, направи белја, ама имаше муда сам да се повлече после. Ма какви муда, мадиња - имаше јајца ко планети, бре! Се повлече сам.

   Човечиште и глумчиште! Браос!

Па до кога бе ќе трпиме неписмени силеџии да се изживуваат и да го злоупотребуваат правото на муштеријата да приговори

   Дибек го уништува правото на муштеријата да протестира, изживувајќи се над персоналот, иако е неписмено говедо!
   Па до кога бре ова ќе го трпиме, силеџии да се посеруваат на легитимното право на приговор и протестирање поради услугата!?
   Не е проблемот што тој вели дека „хем“ се користи само за свинско, проблемот е тоа што не сака да ја прочита декларацијата што му се нуди.
   И на крај-краишта, речникот му е дебилски, простачки, што се гледа од пцовките што изобилно ги употребува. Воедно и му ја раскринкува целата намера.

   Оригиналот тука.
   На македонски пренесено тука.

Абе како може референдум по ратификација!?!

   Можеби сум неинформиран, ама ратификација оди по референдум, а не потоа... Или јас сум нешто неинформиран или станува збор за невидено перење мозок на невидено глупав народ?

Ја љуфна

   Во писмото со кое во исто  плико го ставил барањето на некои владици на МПЦ-ОА Вселенската патријаршија да преземе мерки за доделување автокефалност на македонската црква, македонскиот премиер Заев го нарекува патријархот Вартоломеј „духовниот водач и отец на сите Православни“. Премногу залетување...
   Имено, во редот на најстарите патријаршии на Православната црква, покрај Вселенската, односно Цариградската патријаршија, постојат и Антиохијска, Ерусалимска и Александријска патријаршија, и сите четири се сметаат за еднакви по достоинство. Од големата шизма во 1054 година, кога дотогашната помалку или повеќе обединета Црква се поделува, четирите погоре наброени патријаршии не ја прифаќаат Римската патријаршија, односно сегашната Римокатоличка црква, со која раководи Папа.
   Да не зборуваме, пак, за поновите, како Московската патријаршија (која не признава преемство на Цариградската патријаршија), но и Пеќката, Трновската... Односно, во Православието имаме поголем број патриархати, со свој територијален опфат и душегрижнички авторитет. Што значи дека на своите територии тие си ја имаат пастирската улога, обврска и авторитет.
   А не Цариградската патријаршија, колку таа да го посакува тоа...
   Со други зборови, Заев, односно тој од МПЦ-ОА што му го составувал писмото, ептен ја љуфна, што би рекле битолчани...
   Во меѓувреме, чекаме МПЦ-ОА да го покаже писмото, за да видиме што тие направиле.

Полицаецот од Охрид што си го казни командирот цел на одмазда, ама не се откажува!

   Секоја чест за човеков! Кога барем по 0,001% од луѓето секоја година би станувале како него, Македонија наскоро би можела да процвета!
   Приказната прочитајте ја тука.

Република Македонија erga omnes

   За клето Грче, единствено што треба да добие е Република Горна Македонија за билатерала. Македонија за светот мора да остане занавек Република Македонија.
   Уцените на балканските фашисти мора да ги игнорираме. Само така може да се заштити правдата и достоинството на нашите сонародници изгонети како шугави кучиња од своите домови, а потоа недобредојдени назад ни по многу децении.
   Со тоа завршуваат лагите на едни од најголемите ѕверови на Балканот и најголемите лапачи (14-та плата, надомест за одржување лична хигиена...) Ви текна, нели?

Силување на демократијата, па државата сега ќе добие партиски деца

      Паднаа во вода сите тврдења на СДСМ за искоренување на партизираноста. Погледнете што се случува во Собранието сега... Талат предизвикан од ВМРО-ДПМНЕ лаже дека се доставени биографии, а тие на пратениците им се доставуваат дури 2 часа потоа, но се едвај читливи.... Се за да се вработи партиски кадар во Комисија за хартии од вредност, за чии квалификации доволно зборуваа пратеници од ВМРО-ДПМНЕ на денешната пленарна седница.
   И Горан Мисовски како потпретседател на Собранието соучесник во силувањето - со ист број пратеници во салата, те има, те нема доволно пратеници за гласање - се со цел да ги исполни директивите и да ги протурка кадрите заслужни за партијата.
  СРАМОТА!!! Па за ова ли се „уриваше режим“!?
Апаши, апаши, апаши... Шутка не ви бега, СДСМ, СДСМ, СДСМ...

Не ги слушам само оние што самите себеси не се разбираат

  

   Не ги разбирам и не ги слушам само оние луѓе што самите себеси не се разбираат. Сите други секогаш сум волен да ги ислушам се додека не разберам што имаат да кажат. Не значи дека ќе се согласам со нив, ама секако ќе ги ислушам. Оние првите, нели, воопшто немам намера да ги слушам.

Република Илинденска Македонија

   Двострано прифатливото решение, како што пишуваат многу медиуми, повикувајќи се на дипломатски извори, новото име на Македонија да биде Република Илинденска Македонија, Republic of Ilinden Macedonia, но доколку навистина јазикот останува „македонски“ и кратенките МК или МКД, е за мене сосема прифатливо решение.
   Оваа формула, за која најверојатно никој не помисли се до сега, е најдоброто од сите можни решенија - имајќи предвид дека Грција не прифаќа Република Македонија. Дополнително, ниту Бугарија не би имала против, а не верувам ниту дека Албанците - и македонските и оние во другите две држави каде се мнозинство, ќе се спротивстават.

Нема решение без референдум

   По егзалтацијата на одредени „фактори“ во земјава, а во кусок на доволно информации за договореното од Заев и Ципрас во Софија денеска, сакам само да потсетам на стотици пати повтореното ветување од поранешната опозиција, а сега владејачка сила, дека какво и да е решение ќе биде ставено на референдум.
   „Оптимисти“, не скокајте толку многу дека има компромис. Зарем не ја знаете старата поговорка „Чувај се од Данајците и дарови кога носат!“.
  Ерго, откако ќе разбереме за што се договориле Заев и Ципрас, одлуката ќе биде на народот, не на политичката елита!

Плафони, а не тавани

   Тоа што паднало е плафон(и). Таван не е синоним за плафон, таван е она што се наоѓа под покривот на објектот (куќата) и е простор што е празен или се користи за чување различни работи.

Ајде, сега чешма...

   Ова премиеров и министриве ги стасаа по фотографирање и сечење ленти главучите од владите на Груевски и него лично.
   Ајде да видиме каде ќе „фркне“ првата селска чешма?
 

Добро што се повлече Командант Хоџа

   Џезаир Шакири, Командант Хоџа од војната во 2001, а и подоцна, решил да се повлече оти му пречеле критиките. Тоа е најмалку што може да направи човек ангажиран за советник со владина плата, а давал такви изјави пред три години (а можеби и подоцна) за безбедносните сили на Република Македонија.

Се моли лицето Оливер Спасовски...

   Се моли говедото (да не употребам друг атрибут, што цело Куманово го употребува) Оливер Спасовски да не се обидува да им биде полицаец на новинарите и да не дели епитети за нивната работа, туку да си седи мадро, оти новинарите имаат многу работи да извадат против него.
   За почеток, нека каже колку пари зеде од „пајакот“, чиј автомобил упорно секој ден стои паркиран на истото место!

Неписмени со факултет

   Македонија навистина напреднала. Најголемиот дел од неспособните и неписмените, 99% од нив, се со факултетски дипломи или магистерски титули, а имам сретнато такви неколкумина и со докторат...
  „Знаењето е сила, знаењето е моќ!“ трубеше „бандата“ на Груевски. Труба!!!

Везач на зборови

   Преведувачот мора да биде везач на зборови! Секој збор да вреска, за секој збор веднаш да се види дека е со многу размислување и труд пронижан таму каде што е.

Бегаат над градот душите на копнежливите

   Додека сонцето ги издишува последните здивови над Скопје ова деноноќие, по него итаат илјадниците души натопени во копнеж, додека нивните тела долу јачат во самракот на немањето и на свирепата мисла дека и утредента нема да им ја донесе наситката.

Му беше премногу далечна

   Му беше премногу далечна... Стоеше онаму каде што лебедот нежно ги склопува крилјата, малку пред местото каде што се бакнуваат езерото и небото. Далеку од каква било скрб.

Бањање на градот

   Додека небото родителски го бања градот, зад многуте прозорци во моментов умираат многу тела и души. Души искрвавени до смрт. Ќе се издигнат тивко над ефемералноста вишнејќи кон небото, но набргу ќе ги завее пак некој падежен ветар и утредента ќе станат исти како нивните убијци.

Протагонистите на злобата

   Злобата залудно се залагаш да ја сознаеш. Ако тоа го правиш,  навистина си и туѓинец. Којшто живее крај нејзините протагонисти.

Немтуросани непријатели

   Нежна ноќ најсетне. Немтуросани непријатели наблизу. Но најважното ноќта беше нејзината нежност.

Стивнување

   Не умееше да ги пофаќа нишките на тој сон. Го втасуваше честопати, иако секогаш инаков, секогаш пострашен, секогаш порастресувачки. Како небото да му кажуваше дека му се источуваат дамарите...

Валкани пробисвети

   Глупавоста и алчноста од двата спротивставени табора го шибаа како ластегарки по грб на вол-орач.
   Но неговата крупна снага ги примаше болките како исконска вибрација на овој несвет свет што само му ја засилува решителноста да продолжи да се бори против валканите пробисвети кои влегле во неговата ливада за да ги згмечат сите нејзини шаренила.

Средба во спомените

   Седеше во профил на правецот на нејзиното доаѓање. Ја чувствуваше како топлина што не ја сетил одамна.
   Како некогаш, по влегувањето во поприлично затоплената соба по долгото санкање на ритчето во населбата.

Во разминување

   Фатени во „коридор“ помеѓу паркирани автомобили и ѕид, многумина ќе се разминат навалувајќи ги бргу чадорите настрана. Притоа многумина од нив ќе се допрат. Ќе остане по некоја мирисна трага на копнеж на тоа место.

Низ прозорецот

   Секогаш кога е можно тоа, се обидувам од прозорците на гнасните автобуси со погледот да го уловам Водно. Тоа е се што неговиот брат Скопје не е. Чисто. Издигнато над гнасотиите.

Ќе си честитаат

   Во многу кафулиња денеска главната зафрканција ќе биде „Ај нек ти е честит празников!“, па ќе се креваат чаши. Во близина, пак, многу души ќе креваат недојадени парчиња храна од кантите за отпадоци и ќе ги требат од најнечистото налепено на нив.

Месечината над Скопје

   Скопје вечерва ќе и намигне на Месечината, задувно кашлајќи и вртејќи ја главата настрана. 
   Градите ќе му ги стопли дури ноќеска пареата од фурните што го печат лебот за новиот ден.

Шовинистот Арбен Таравари не ја признава Македонија

   Арбен Таравари, лакејски послушен на својот профуцкан политички ментор Зијадин Села, покажува крајно непочитување и непризнавање на Република Македонија, во чии рамки тој управува со една општина и прес-конференциите ги држи пред албанското знаме, знамето на ЕУ и знамето на општина Гостивар. Македонско знаме нема никаде!
   И немој некој да се обидел да го „вади“ кажувајќи дека има македонско знаме во просторијата, ама од другата страна! Значи, кога се поставуваат повеќе знамиња, сите тие мора да бидат групирани и поставени под точен редослед.
   Еве како треба да биде кај нас. Еве што вели законот на веб-местото на Министерството за правда. Еве што велат Британците за нивното знаме.
   Срамота!

Фотографијата, а и уште една слична, може да ја видите на веб-местото на општина Гостивар.

Rolls Royce in Manhattan

   A woman walks into a bank in New York City and asks for the loan officer. She says she’s going to Europe on business for two weeks and needs to borrow $5,000. The bank officer tells her that the bank will need some kind of security for such a loan, so the woman hands over the keys to a new Rolls Royce that’s parked on the street in front of the bank.
   Everything checks out, and the bank agrees to accept the car as collateral for the loan. An employee drives the Rolls Royce into the bank’s underground garage and parks it there.
   Two weeks later, the woman returns, repays the $5,000 and the interest, which comes to $15.41. The loan officer approaches her and says:
   “We are very happy to have had your business, and this transaction has worked out very nicely, but we’re a little puzzled. While you were away, we checked out your accounts and found that you were a multimillionaire. What puzzles us is why would you bother to borrow $5,000?”
 “Well, where else in Manhattan can I park my car for two weeks for fifteen bucks?

Mississippi

   A bus stops and two Italian men get on. They seat themselves and engage in animated conversation.
   The lady sitting behind them ignores their conversation at first, but her attention is galvanized when she hears one of the men say the following: “Emma come first. Den I come. Den two asses come together. I come once-a-more. Two asses, they come together again. I come again and pee twice. Den I come one lasta time.”
   ”You foul-mouthed swine,” retorted the lady indignantly. “In this country we don’t talk about our s.x lives in public!” “Hey, coola down lady,” said the man. “Who talking abouta s.xa? Imma justa tellun my frienda how to spella “Mississippi”!

Гасете интернет, џабе е се!

   Џабе се трошеле пари за образование, џабе се...
Демек, агенција што работи на односи со јавноста, а неписмени се до немајкаде!
Еве, ваква честитка добив по електронска пошта:

To Boldly Go: The Science Behind Pooping in Space

   From: Mental Floss
   BY Jake Rossen

   What Mike Mullane remembers most clearly about having his first bowel movement in space is the blast of cold air greeting his exposed rectum. Over the course of three week-long NASA shuttle missions in the 1980s—two for Discovery, one for Atlantis—Mullane was forced to answer nature's call six or seven times in zero gravity. Each time, he would have to strip naked, close a flimsy curtain around a titanium commode, position his buttocks to form a perfect seal around a 4-inch opening, and then follow a checklist posted nearby to make sure no fecal particles escaped into the deck—all while his sphincter insisted on clamping shut to escape the freezing temperatures.
   Read the article here.

Јаката штикла, го нашле годишникот на Државен завод за статистика...

   Откако вчера почнаа сите „медиуми“ во земјава да го дрват дека откриле колку жители има Македонија според Државниот завод за статистика (ДЗС) размислував дали да реагирам или не...
   Ама кога денеска продолжија со „веста во низа“, односно кажуваат колку лица се отселиле од Македонија во 2016 година, морам да изреагирам и да кажам дека таа бројка не е новост, оти ја има во годишникот на ДЗС „Македонија во бројки 2017“, кој всушност дава податоци за 2016 година. Објавен е на веб-сајтот на ДЗС на крајот на јуни 2017 година.
   Е, од тој годишен извештај неколкупати минатата година сум цитирал податоци во новинарски текстови, вклучително и двапати бројката на население во 2016 година. Којашто сега некои ни ја пласираат како некаква новост...

Улицата зад затемнети разладени стакла

   Тој можеби сум јас. Можеби си ти. Или некој когошто го знаеш. Можеби сега не си тој, но постои опасност да станеш таков. Ќе ме прашаш каков? Па бездушен... Што ќе рече никаков... 
   (Знам дека се обраќам во машки род, ама не ми е намерата да ги прозвам само мажите – истото се однесува и на жените, ама некако ми е поелегантно да се обраќам со машките форми, што ќе рече, да ги прозивам сега мажите, поради стилски причини).
   Оти некои работи на мажите и на жените им се премногу слични. Ама јас нема да се задржам сега на се, туку само на тоа најгорливото и најмнорничавото.
   Еднаква ни е незаинтересираноста за оној којшто нема. Можеби нема дом, можеби нема ни два денари во џебот, можеби не може да си купи и векна леб, па му вие волчја глутница во стомакот. Можеби и не е дека нема, ама тоа што го има е премногу далеку од доволно за барем еднаш во денот да се почувствува малку подзаситен...
   Поминуваме покрај нив со нашите нови и бесни автомобили. Но не ги регистрираме. Не ги сметаме за живи; повеќе за непријатен уличен декор којшто некако го извадила земјата (оти ги гледаме како кал, не потсетуваат на земја, на нешто валкано). Не сакаме да им се приближиме за да не си ги извалкаме белите кошули со тенки, тенки сиви риги. Не сакаме да дојдеме во нивната близина за да не се пренесе врз нас нивниот неуспех да поминат добро во животот; за да не скокне и врз нас и да почне да не дави нивниот очај и беда.
   И не, не сакаме да им дадеме пари. А дури и кога тоа ќе се случи, со тешка болка вадиме максимум десетденарка од џебот. Скраја да е да дадеме повеќе! Па ние чесно и со голема мака ги печалиме своите пари, а тие сакаат дел од нив, а не сакаат да работат... Нека метат улици барем...
   Ги гледаме честопати преку затемнетите стакла на климатизираниот автомобил. До половина навлезени, буричкаат во крајпатните контејнери... Но ние заминуваме, не очекуваат нови радости и нови победи.
   Тој издрпан старец со велосипед кој собира разни предмети од изгнасените контејнери можеби некогаш исто размислувал и исто поминувал покрај бедните со својот „стојадин“. Но денеска можеби и тој не се сеќава на тоа. Не може да размислува за нешто друго освен за црвецот кој му рие во желудникот.
   Не мислиме на нив и тогаш кога купуваме во блескавите супермаркети. А купуваме водени од алчноста да се има што е можно повеќе, да се купи речиси од се. Иако можеби и нема потреба од тоа. И потоа, купеното ќе стои невкусено додека не му мине рокот – и ќе заврши во контејнер. Од каде ќе го избуричка некој многу понесреќен од нас. Иако не морало да биде така – само ако сме се сетеле некаде пред да помине рокот да го споделиме со некој кој со години живее со постојано празен стомак.
   За некои проблеми потребно е навистина малку за да се ублажат. Но тоа малку мора да го прави секој од нас. Тогаш ќе видиме дека заеднички можеме навистина многу.


    Објавено во „Сега” („Шпиц”) на 4 јуни 2011 година

Спок и Вулкан

   Над Европа изминативе денови имаше две причини за отежнат авионски сообраќај. Едната беше ерупцијата на исландскиот вулкан Гримсвотн, кој исфрли огромни количества прав во атмосферата и го отежна летањето над голем дел од Северна Европа. Но тоа за Исланд е и очекувана работа... 
   Втората причина беше ерупцијата на „вулканот Преродба”, кој еруптираше од поодамна, но продолжи со активна работа и изминатава недела. Крена голем облак пепел во атмосферата од проширувани и изгребани улици во Скопје, кои треба да асфалтираат или пак беа асфалтирани, ама набргу, поради неквалитетот, и преасфалтирани; потоа од големите количества честички цемент кои се креваат при туривањето во мешалките за градежните проекти од многу скапоцениот проект „Скопје 2014”, но не помалку и од булдожерите кои пробиваат патишта за селата... 
   Да не го заборавиме и ситниот песок од скопските плажи кои според амбицијата на информатичарот, пардон, актуелен скопски градоначалник, треба да им го разубават животот на скопјани, на кои веќе сè им е потаман, ама им фалеа плажи покрај смрдливиот Вардар.
   Ах, да, за малку ќе заборавев... Не помалку прашина се крева и од партиските конвои кои конечно згазија и по излоканите селски патишта за да отидат таму кај што речиси никогаш не биле - по селата - да ожнеат и таму некој потенцијален гласач.
   И тие думани прашина што ги крева амбицијата на власта да ни покаже дека ете навистина мисли на нас, како да ме замајаа и мене, тука долу на земјата. Дотолку што веќе почна да ми се допаѓа изборната кампања.
   Едно што од прашината не догледувам толку убаво кој што зборува за своите планови “кога ќе дојде на власт” па се ми изгледа ново и веродостојно, но најмногу поради тоа што пак нешто се случува по ова поднебје. Додуша со задоцнување!
   Оти сите силни зафати власта можеше да ги преземе и досега. Па седнаа во фотелји во 2006 година, а две години подоцна добија и втор печат за авторитет. Зошто досега не ги преземаа тие зафати? Еве, да не ширам подалеку, да се задржам на Скопјево. Што им требаше одеднаш да јурнат да ги реконструираат сите главни сообраќајници во скопскиот Центар. Па и пошироко?
   Па да, кампања е... А тоа градењето, е така да речам, помошно средство за вербалните ветувања. Кои се исполнуваат... Ако не сега, потоа... Ако не тогаш кога било ветено, некоја година подоцна. Важно “Остваруваме!”. И сега брзаме за да може пред избори нови ленти да пресечеме.

   П.С. Тоа што нам сега ни се случува чинам не би можел да го разбере ниту Спок од планетата Вулкан, еден од главните ликови во првото издание на култната “Ѕвездени патеки”, битие речиси човек, но суперинтелигентен и претерано рационален. 

   Објавено во „Сега” („Шпиц”) на 28 мај 2011 година