Бегаат над градот душите на копнежливите

   Додека сонцето ги издишува последните здивови над Скопје ова деноноќие, по него итаат илјадниците души натопени во копнеж, додека нивните тела долу јачат во самракот на немањето и на свирепата мисла дека и утредента нема да им ја донесе наситката.

Низ прозорецот

   Секогаш кога е можно тоа, се обидувам од прозорците на гнасните автобуси со погледот да го уловам Водно. Тоа е се што неговиот брат Скопје не е. Чисто. Издигнато над гнасотиите.