Спок и Вулкан

   Над Европа изминативе денови имаше две причини за отежнат авионски сообраќај. Едната беше ерупцијата на исландскиот вулкан Гримсвотн, кој исфрли огромни количества прав во атмосферата и го отежна летањето над голем дел од Северна Европа. Но тоа за Исланд е и очекувана работа... 
   Втората причина беше ерупцијата на „вулканот Преродба”, кој еруптираше од поодамна, но продолжи со активна работа и изминатава недела. Крена голем облак пепел во атмосферата од проширувани и изгребани улици во Скопје, кои треба да асфалтираат или пак беа асфалтирани, ама набргу, поради неквалитетот, и преасфалтирани; потоа од големите количества честички цемент кои се креваат при туривањето во мешалките за градежните проекти од многу скапоцениот проект „Скопје 2014”, но не помалку и од булдожерите кои пробиваат патишта за селата... 
   Да не го заборавиме и ситниот песок од скопските плажи кои според амбицијата на информатичарот, пардон, актуелен скопски градоначалник, треба да им го разубават животот на скопјани, на кои веќе сè им е потаман, ама им фалеа плажи покрај смрдливиот Вардар.
   Ах, да, за малку ќе заборавев... Не помалку прашина се крева и од партиските конвои кои конечно згазија и по излоканите селски патишта за да отидат таму кај што речиси никогаш не биле - по селата - да ожнеат и таму некој потенцијален гласач.
   И тие думани прашина што ги крева амбицијата на власта да ни покаже дека ете навистина мисли на нас, како да ме замајаа и мене, тука долу на земјата. Дотолку што веќе почна да ми се допаѓа изборната кампања.
   Едно што од прашината не догледувам толку убаво кој што зборува за своите планови “кога ќе дојде на власт” па се ми изгледа ново и веродостојно, но најмногу поради тоа што пак нешто се случува по ова поднебје. Додуша со задоцнување!
   Оти сите силни зафати власта можеше да ги преземе и досега. Па седнаа во фотелји во 2006 година, а две години подоцна добија и втор печат за авторитет. Зошто досега не ги преземаа тие зафати? Еве, да не ширам подалеку, да се задржам на Скопјево. Што им требаше одеднаш да јурнат да ги реконструираат сите главни сообраќајници во скопскиот Центар. Па и пошироко?
   Па да, кампања е... А тоа градењето, е така да речам, помошно средство за вербалните ветувања. Кои се исполнуваат... Ако не сега, потоа... Ако не тогаш кога било ветено, некоја година подоцна. Важно “Остваруваме!”. И сега брзаме за да може пред избори нови ленти да пресечеме.

   П.С. Тоа што нам сега ни се случува чинам не би можел да го разбере ниту Спок од планетата Вулкан, еден од главните ликови во првото издание на култната “Ѕвездени патеки”, битие речиси човек, но суперинтелигентен и претерано рационален. 

   Објавено во „Сега” („Шпиц”) на 28 мај 2011 година

Мароко... машала авантура!

    Ете, се случи и тоа. Премиерот Груевски отпатува за Африка. За првпат да го испочитува кралството Мароко со кое сме воспоставиле дипломатски односи во септември 2002 година. И со кое лани сме имале "вносна" трговска размена. Сме извезле стока за 60.000 евра. Па премиерот, според оптимистичките изјави што стасаа од таму, веројатно планирал да "оствари" турбо прогрес и да договори зголемување од 100 отсто. Отприлика би се стасало така до сума колку што може да ве чини некој автомобил на кој сите ќе ви завидуваат... Ама, рака на срце, мислам дека тоа би било премногу за македонската економија во состојбата во која што е сега.
    Е, добро де... Груевски понуди и стипендии за студии во Македонија.
    Убаво е што премиерот наш скитна малку во Западната хемисфера. Што не му се случува баш често. Па уште во Африка! Не дека се изнапатува во последната година и по Европа... Нејсе, тоа беше многу интересно патување, заради повеќе работи. Но и егзотично, заради поднебјето и живиот свет таму. Како и природните феномени кои се случуваат...
    На пример, егзотичниот вулкански пепел од Исланд. Не пустинска бура со песок, замислете, како што сите би очекувале, туку пепел од северот. Што чудо ќе беше да стаса таков облак до Мароко кога е таму нашиот премиер?
    Ахм... тоа малку ме потсетува на нешто што сум читал во Стариот Завет. Таму пепелта има битна улога. На Евреите Бог им заповедал некогаш за лекување болести, некогаш ако се допрат до нешто умрено, да се измијат со пепел од жртва која изгорела на олтарот. А ако човек сака да се покае за гревови, треба да ја посипе главата со пепел, се вели во библиските напомени за Евреите.
    Се прашувам што ли е работата? Можеби Бог го покренал вулканот и облакот до Мароко за да му обезбеди на премиерот средство да се покае. Ќе прашате за што би можел премиерот да се кае? Изборот, ако се следи јавноста би бил голем... Јас, за да не заморувам со набројувањата сега, во продолжение ќе посочам две варијанти.
    Поради брканицата што ја направи со главниот во американскиот Стејт Департмент за Македонија, Филип Гордон. Која авантура веројатно ја планирал, за да избега од неминовното. Како инаку да се протолкува тоа што во четвртокот стаса информација дека не може авионот да слета во Скопје. Иако на скопскиот аеродром немаше одложено ниту еден лет поради временски услови. Потоа од Владата информираа дека премиерот, кој да потсетиме, премногу често доцни,  ќе лета за Загреб, поради неформален самит на премиери закажан за вчера. Да стаса еднаш на време!
    Ама Филип Гордон излезе ербап - ја смени агендата, па наместо за Приштина експресно замина за Загреб. Го улови. Му било битно на Груевски да му пренесе порака од Вашингтон, која изгледа премиерот ја антиципираше како не баш поволна, па се вадеше...
    А кој знае? Можеби пак пепелта Бог му ја пуштил не поради Гордон, туку поради нешто друго. Можеби Груевски видел некој објект од убавата мароканска архитектура, па посакал нешто такво да докалеми на Скопје 2014. За плус пари, разбира се, кои ги нема за други работи, ама ги има за Франкенштајн во Скопје - грозна крпеница на стилови довлечкани од историјата или од други земји.

    П.С. Ако е последнава варијанта точна, изгледа Бог е единствениот што ги сака изнапатените во оваа земја.

    Сашо Спасоски
    (Објавено во „Сега“ - „Шпиц“ на 15 мај 2010)